Bron: ECLI:NL:GHARL:2026:2336 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20-04-2026, 200.360.604/01

Op 20 april jl. sprak het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden zich uit over een casus waarin een werknemer op staande voet was ontslagen door zijn werkgever, omdat hij te veel fruit uit de bedrijfsfruitmand had meegenomen. Hield het ontslag op staande voet uiteindelijk stand bij het Hof?

Het antwoord op deze vraag is: nee, het ontslag op staande voet vanwege het meenemen van een tros bananen en een paar stuks ander fruit hield geen stand.

Wat was er gebeurd?
De werknemer werkte parttime bij een autoverhuurbedrijf. Op een maandag nam hij meerdere stukken fruit mee uit de bedrijfsfruitmand die door de werkgever gratis aan personeel werd aangeboden. Een deel van dit fruit gaf hij aan zijn collega en de rest nam hij zelf mee naar huis. Daarbij ging het onder meer om een tros bananen en enkele andere stukken fruit. De bedrijfsfruitmand was hierna voor een kwart leeg.

De werkgever ontdekte dit via camerabeelden, was woedend en greep hard in:

• eerst een korte schorsing;
• daarna een ontslag op staande voet;
• waarbij de werkgever een beroep deed op het “zero tolerance”-beleid tegen diefstal.

De werknemer vocht het ontslag op staande voet aan. Hij legde daarbij uit dat hij voornamelijk in het weekend werkte en dat de bedrijfsfruitmand dan altijd al leeggegeten was door zijn collega’s. Ook voerde hij aan dat hij vanwege de Ramadan nog niet kon eten tijdens zijn dienst, wat de reden zou vormen voor het feit dat hij het fruit mee naar huis wilde nemen.

Bij de kantonrechter werd het ontslag op staande voet echter niet vernietigd, vandaar dat de werknemer in hoger beroep is gegaan bij het Hof.

Wat oordeelde het Hof uiteindelijk?

Het Hof keek veel genuanceerder naar de situatie. De belangrijkste overweging? Het fruit was juist bedoeld om gratis door werknemers te worden meegenomen en gegeten. Er bestond bovendien geen duidelijke regel over:

• hoeveel fruit een werknemer mocht pakken;
• of meenemen naar huis verboden was;
• en welke sanctie daarop stond.

Dat maakte volgens het hof een groot verschil. Een “zero tolerance”-beleid klinkt streng, maar dan moet wel volstrekt duidelijk zijn waarop dat beleid precies ziet.

Een waarschuwing had genoeg geweest

• Het Hof vond het gedrag van de werknemer overigens wél ongepast. Een kwart van de bedrijfsfruitmand leeghalen voor zichzelf en één andere collega werd “oncollegiaal” genoemd.
• Maar arbeidsrechtelijk draait het bij ontslag op staande voet altijd om proportionaliteit: Is dit écht ernstig genoeg voor de zwaarste sanctie in het arbeidsrecht?
• Het antwoord was hier: nee.
• Volgens het Hof had de werkgever kunnen volstaan met een waarschuwing.

Opvallend detail: Ramadan speelde mee

• Bovendien keek het Hof ook naar de persoonlijke omstandigheden van de
  werknemer.
• De werknemer vastte vanwege de Ramadan en wilde het fruit daarom
  meenemen om later op te kunnen eten. Daarnaast werkte hij vooral in het
  weekend, waardoor de fruitmand vaak al leeg was voordat hij ervan kon
  profiteren.
• Het Hof oordeelde niet dat dit het gedrag van de werknemer rechtvaardigde,
  maar wel dat het de situatie in context plaatste.

De rekening voor de werkgever
Omdat het ontslag onterecht bleek, moest de werkgever uiteindelijk flink betalen:

• het loon met terugwerkende kracht;
• de wettelijke transitievergoeding;
• een billijke vergoeding;
• en de proceskosten.

De totale schade liep daarmee ruim boven de € 10.000, oftewel aanzienlijk meer dan de waarde van een tros bananen en een paar stuks ander fruit.

Waarom is deze uitspraak interessant?

Deze casus laat goed zien hoe streng Nederlandse rechters toetsen bij een ontslag op staande voet. Het gaat veel verder dan de enkele gedachte dat het overtreden van regels direct een einde van het dienstverband rechtvaardigt.

Voor een rechtsgeldig ontslag op staande voet moet onder meer sprake zijn van:

• een aantoonbare dringende reden;
• kenbare, duidelijke en toepasselijke regels/beleid;
• proportionaliteit;
• en een zorgvuldige belangenafweging.

Zelfs gedrag dat “niet netjes” is, leidt dus niet automatisch tot een rechtsgeldig ontslag op staande voet.

En misschien is dat wel een les die uit deze bedrijfsfruitmandzaak voortvloeit: in het arbeidsrecht gaat het uiteindelijk niet enkel om regels, maar ook om redelijkheid.

Mocht je vragen hebben over deze casus, ontslag op staande voet of een ander
arbeidsrechtelijk onderwerp, neem dan gerust contact op met mr. Linda Prop van
Anderz Advocaten, e-mail: linda@anderzadvocaten.nl, telefoon: 0164-212721.